Het slopen gaat verder

Afgelopen weekend met 10 man verder van alles gesloopt. Alle radiatoren in huis zijn verdwenen (wel koud nu), de badkamer is gestript en alle latjes & isolatie zijn verdwenen.

Bij de radiatoren is het natuurlijk leuk om te zien wat voor behang hier vroeger allemaal onder gezeten heeft. Ook kwamen we in kamer 1 nog een oud wespennest tegen, maar geen wesp gezien.

Het grote slopen is begonnen (en een verrassing)

We hebben gewacht tot 1 januari met het slopen. Daar zijn we inmiddels druk mee bezig. Eerst nog even een indruk hoe het er eerst uit zag:

Inmiddels ligt nieuwjaarsdag al weer even achter ons, en is er het nodige gebeurd (dank voor alle hulp!). En de eerste verdieping is nu al nauwelijks meer te herkennen:

De verrassing

Helaas kwamen we ook nog een verrassing tegen. In kamer 5 kwam het behang bijzonder makkelijk van de muur af. Dit bleek te komen doordat de muur erachter zijknat (>20%) was. Vermoederlijk komt dit van de schoorsteen die tamelijk lek is. De vraag is nog even wanneer we de badkamer zouden kunnen tegelen. Mogelijk dat dat hier door wat langer gaat duren…

What’s next?

Morgen gaan we weer aan de bak om de radiatoren (en CV-leidingen) te verwijderen, de badkamer en badkamer-muur te slopen en gaan we al het afval in de container gooien. De rest van het sloopwerk is daarna aan de aannemer; het dak er zelf af halen gaat ons net te ver.

Olie gevonden?!

Vroeger werd het huis gestookt met kolen. In ieder geval, dat denken we, want op de oorspronkelijke bouwtekening stond een kolenhok (klik op de afbeelding hiernaast voor een groter overzicht).

In Nederland werd het gebruik van kolen voor verwarming eind jaren 50, begin jaren 60, uitgefaseerd ten faveure van olie. Het voordeel van olie was dat het veel praktischer, schoner en comfortabeler was. Kolen moet je scheppen, sjouwen, en dagelijks as & slakken verwijderen, terwijl je ook nog veel stof, rook en roet in huis kreeg. Bij olie hoefde dat allemaal niet meer.

Van het feit dat er ooit olie gebruikt is, is weinig meer van te zien. Maar er is een Kiwa-certificaat die vermeldt dat er een olietank aanwezig is die gereinigd is en gevuld met zand. Daaruit maken we op dat er ooit olie gestookt is, maar waar die tank zich dan bevindt, dat weten we niet. Nog niet…

De vraag is dus waar die tank in de tuin begraven ligt. Of wellicht ligt ‘ie niet in de tuin, maar ligt ‘ie onder wat later uitgebouwd is.

In de kelder komt een leiding binnen waarvan eerder niet helder was waar die nou voor diende. Mijn vader meende te herkennen dat dat de olieleiding geweest moest zijn. Deze komt binnen in de kelder, en loopt vanaf daar de kruipruimte in, om uiteindelijk weer in het kantoor naar boven te komen.

Omdat we netwerkkabels wilden trekken vanaf de technische ruimte naar het kantoortje, en deze idealiter door dat buisje waar nu die vreemde leiding in zat wilden trekken, hebben we toch nog eens goed gekeken wat die leiding nu precies was. Hij is smal (6mm doorsnee?), buigbaar (lood?) en in theorie zou er olie doorheen gelopen kunnen hebben.

Echter, na een stukje van de leiding geknipt te hebben komt de spreekwoordelijke aap uit de mouw. Dit is wat we daarna zagen:

Je ziet hier allemaal kleine koperdraadjes in zitten. Dat sluit uit dat er olie doorheen gelopen heeft. Na even zoeken blijkt dit een heel oude loodomhulde PTT-kabel te zijn, zoals de PTT (KPN) die tot de jaren ’60 legde. Daarna zijn ze over gegaan op de kabels met gevlochten blauwe mantel zoals die gelegd werden totdat glasvezel het overnam.

Fun fact: zo’n nieuwere KPN-aansluiting zit 40cm naast deze aansluiting. Dus kennelijk vond men het ooit nodig om de oude PTT-kabel te vervangen door een nieuwere. Inmiddels zijn beide al geruime tijd niet meer in gebruik.

Overigens kwamen we in de kruipruimte ook de nodige holletjes tegen die vermoedelijk door onze muisachtige medebewoners gemaakt zijn. Ook lekt het riool een heel klein beetje, waar we ook ooit nog eens iets aan moeten doen. Voorlopig hoeven we ons niet te vervelen!

Een nieuw huis!

In 2024 hebben we de Acacialaan 10 gekocht. Na een kleine verbouwing van de aanbouw – of: gastenverblijf – zijn we hier in april 2025 in getrokken.

Het is een huis vol historie (bouwjaar: 1952), maar ook een huis waar we komende tijd nog veel aan willen doen. Om dit allemaal op één plek bij te houden is deze blog. Handig voor mensen die de verbouwing willen volgen, handig voor ons om later nog eens terug te vinden waar die ene leiding nou ook al weer liep.

Mocht je hier verzeild geraakt zijn en het leuk vinden of suggesties hebben, dan is feedback altijd welkom via WhatsApp, Signal, of gewoon face-to-face.